Publicaciones etiquetadas con: montaña

Outono en Balboa

Vai dúas findes decidimos facer escapada ata Balboa, no Bierzo, unha boa tirada saíndo o venres de tarde-noite pero que ben mereceu a pena. Alí celebrábase por segunda finde o “Magosto Celta” con festa, castañas e concertos nas pallozas. Primeiro de todo o noso mapa cos sitios de interese:

Chegamos xa coa noite despois de tres horas e pico de viaxe e durmimos no mesmo centro do pobo ao rematar os concertos. Todo un luxo disfrutalos quentiños nas pallozas, impresionante chegar e atoparnos con isto e iso que a foto non fai xustiza ningunha.

2016-11-06-02-36-23

Coa baixada de temperaturas tocou durmir coa calefacción posta a uns cómodos 20ºC -a mellor compra da miña vida- mentres que fóra estabamos a grao e medio. Ata se xeou a ponte de madeira e esvaraba que daba gusto!

2016-11-06-05-55-02

Á mañá despois dun chocolate quente movémonos uns metros ata unha explanada parking habilitada como Area AC cuns baños bastante rústicos e duchas pero que son para o uso no verán hehe

Alí tamén quedamos coa xente de petoscamper que nos entregaron uns bolsilleiros chulísimos a medida que tiñamos encargados, xa volos ensinaremos 😉

Coa luz do día fomos a explorar o pobo e arredores. Tiñades razón @s que nos recomendachedes polo facebook visitar a contorna. Hai diversas pallozas e lugares con encanto coma A Palloza de Chis – que sería o noso lugar de fin de festa ata os primeiros raios día seguinte- o Molino del Agüita, Cantejeira, A Palloza de Balboa etc. Tamén é de obrigada visita A Casa de las Gentes, un museo e centro cívico onde coñecer por exemplo a vida no lugar.

2016-11-05-16-57-25

As pallozas son as construccións tradicionais da zona, construídas con teito de palla. Por dentro están restauradas e convertidas en bares ou restaurantes onde pasar un día de choiva, neve ou frío xeador ao lado dunha lareira.

A choiva impediunos rematar de visitar a contorna pero queda para a seguinte vez, xa que de seguro voltaremos. En Balboa fanse diversos festivais ao longo do ano e nós somos carne de festa 🙂

2016-11-05-15-44-13

Marchamos xa coa caída das primeiras folerpas e tras despedirnos dos amigos que alí atopamos. Precisábamos un par de días máis.. coma sempre 😉

Ata outra Balboa!

Anuncios
Categorías: Viaxes | Etiquetas: , , , , , , , , , | Deja un comentario

Durmimos na neve. O Cebreiro

Sempre quixen durmir na neve, acostarme pola noite e espertar con todo branco pola mañá, algo ben difícil vivindo a pé de costa.. pero cunha furgo todo é posible 🙂

Vemos a previsión do tempo que anunciaba nevadas fortes na montaña lucense e neves espalladas por todo o País. Vennos á cabeza O Cebreiro, neve asegurada.

2016-02-12 10.42.58

Saímos pois en ruta no medio dunha forte temporal que deixou 200 litros por metro cadrado en dous días, a cousa promete. Conducimos con precaución ata chegar ao noso destino. Aquí o mapa da ruta:

Chegamos por fin ao Cebreiro metidos na noite, na mesma aldea hai un bo aparadoiro onde pernoctar, aparcamos e preparamos todo para a noite cunha ventada tremenda así que decidimos non abrir o teito.

Damos pois unha volta para ver as pallozas e cear decidimos tomar unha caña no Hotel Cebreiro, que non deixa de ser unha casiña rural de poucas habitacións con bar-tasca de toda a vida. Con cada caña caen unha ou dúas tapas boísimas 😛 e ben de prezo, xa ceamos alí unha ración de empanada.

Trala cea volvemos á nosa casa rodante para ver unhas pelis e durmir, mañá é outro día. Iso era o que pensabamos nós porque Isaac espertouse-e espertoume a min- ás tres e media para mexar e vaia alegría! estaba xa nevando. Tardei en durmir coa unha noite de Reis esperando o agasallo do día seguinte.

E por fin chegou o día. 9:30h. Isto podiamos ver polas ventanas dende a cama coa calefacción posta e 1 grao negativo fóra:

2016-02-14 08.30.222016-02-14 08.27.41

Desperezamonos e saímos a ver o manto branco, lembrade que se vai a haber xeo ou neve o recomendable é levantar os limpias para que non se peguen, tamén poden pegarse os freos de deixar o freo de man posto. Compre tamén baleirar os depósitos de agua e tuberías para que non se conxelen xa que poden reventar.

Vaia pasada como estaba todo!  e isto era só o principio, abrigámonos ben e marchamos a dar unha volta pola aldea. Como lucen as pallozas así 🙂 ver video

Tamén nos tiramos en trineo pero diso xa non temos fotos hehe xusto ó lado do aparcadoiro hai unha pendente perfecta para tirarse e rematar cheos de neve.

Conforme avanzaba a mañá O Cebreiro foise enchendo de coches e xente que subían a ver o espectáculo, decidimos emprender ruta sen saber se precisariamos poñer as cadeas. Seguimos a ruta cara Pedrafita do Cebreiro.

Non parou de nevar en todo o tempo, Pedrafita está a escasos dez minutos, chegamos, demos unha voltiña e mercamos unha riquísima empanada e un queixo do cebreiro tamén a moi bo prezo na tenda supermercado Chao, a comida estaba servida.

O problema viña agora para saír do aparcadoiro do concello, os coches saían pero un becho de 2.5 toneladas só derrapaba, tiramos da pala do decathlon para romper o xeo que bloqueaba as rodas e tras bastante palear neve e xeo demo saído para continuarmos camiño.

Aínda queda día e con pena imos alonxándonos da neve, vindeira parada Monforte.

2016-02-14 15.44.202016-02-14 17.53.28

En Monforte non paramos máis ca unha horiña pero collemos todo pechado e choiva, moita choiva, decidimos seguir cara Ourense para rematar cun bo baño nas Burgas -as termas do centro- e quitarnos o frío hehe esta terma é de balde e ben merece a pena visitala, podemos aparcar a escasos metros.

Faisenos tarde toca volta e a descansar. Ata outra!

Categorías: Viaxes | Etiquetas: , , , , , , , , , , | 2 comentarios

De ir de festival a rematar na neve en novembro

Venres!! maleta e ruta 🙂 marchamos ao festival A Rebusca de Manzaneda e de paso a darlle un pouquiño de cobertura. Aquí o mapa da ruta.

 

Para nós A Rebusca é deses festivais que molan, deses que se vas unha vez voltas sempre. É un festi moi cómodo para ir en furgo cun pobo encantador e cun pavillón con todos os servizos ao noso dispor.

 

Non relataremos o festival porque podedes ver a crónica do que vivimos aquí.

Manzaneda é un pobo que se atopa no Macizo Central cun casco histórico que aínda conserva parte da súa muralla, aproveitamos pois para meternos polas súas rúas. Vese pronto e merece a pena dar unha voltiña.

Engadir tamén que ten unha ruta na que podedes ver o famoso castiñeiro de Pumbariños que seica ten 1000 anos. Chove e decicimos gardar esa ruta para o vindeiro ano. Quédavos picando aquí a guía turística e medioambiental do concello onde atoparedes toda a información.
2015-11-21 16.36.35

 

Aquí unha foto da nosa comida, que non ven ao conto pero valenos para separar. Unhas ricas albónidas de pavo con arroz e salsa de tomate con verduriñas varias. Cousa rica 😛

Hai que coller forzas para o resto do día.

 

 

 

 

 

Frío, frío e moito frío-grazas, calefacción estacionaria!!-, tanto que despois de tanta festa chegou o domingo e daban neve moi perto, na estación de montaña de Manzaneda. Vaia sorpesa! Nós, fauna de costa que vemos nevar só cando imos a buscalo non podiamos quedar sen ver o espectáculo, así que subimos a ver se había ou non neve. E vaia se había.

 

 

A cota estaba a 900metros e chegados aos 1200 a furgo xa derrapaba. Tivemos que subir facendo “eses”. Xa toca meter as cadeas no maletero…

Unha vez chegados arriba xogamos como ananos coa neve e non faltou o chocolate na cafetería, a moza contounos que caíra unha boa nevada mentres durmía e amencera así.

Non nos demoramos moito xa que a noite estaba preto e a neve seguía caendo. En ruta! en Ourense agardábannos dous pasaxeiros para compartir viaxe.

Ata outra Manzaneda.

 

 

Categorías: Viaxes | Etiquetas: , , , , , , , , | Deja un comentario

Unha noite no Courel

Pouco tempo e moito que ver, así podería definirse a nosa curta estancia no Courel.

Era xa a unha e media do sábado cando saímos cara Vigo a coller a dúas persoas para compartir ruta e así aforrar uns euros da viaxe. Se non o soedes facer deberíadelo ter nos vosos plans de ruta pois aplicacións do estilo de blablacar ou amovens fan moito máis asequible a viaxe. Recollemos a un mozo e unha moza para levalos a Ourense, moi agradables ambolosdous. Aforramos 10€

Aínda estabamos a case tres horas do noso destino e queríamos chegar antes de que anoitecese, hai que ter en conta que ás seis e pouco xa se puña o sol no Courel. En ruta.

Conforme nos imos achegado ao destino facemos algunha paradiña porque para nós, fauna de costa, ver tanto monte xunto  e dende tan alto é un privilexio!

2015-11-14 18.03.06-1

Chegar chegamos e chegamos ben. O noso destino era o Albergue municipal de folgoso do Courel, quedaramos con amigos para ir de ruta ao día seguinte e eles durmirían nel. O albergue é moi agradable e limpo, conta con todos os servizos ademáis dunha lareira que nos conquistou -e da que non temos foto- e lévao unha muller moi atenta que vos prestará axuda en todo o que precisedes.

O prezo é asequible, durmindo os nosos amigos por 12.50€ a noite. Nós en cambio acordamos pagar 2.50€ por persoa para poder ducharnos e cear con eles ou por se escoitamos a chamada da natureza, que nunca se sabe 😉 Aclarar que isto só o permiten cando o albergue non está cheo.

A amable muller do albergue informounos de que os nosos amigos acabaran de marchar cara Vilamor. Así que saímos a buscalos. Tamén nos advertiu de que nin se nos ocorrese meter a furgo na aldea, que habíamos de quedar atorados. En ruta cara Vilamor cunha paradiña na cascada de Rexio.

Eu realmente só coñecía o nome pola peli de Ignacio Vilar do mesmo nome [ver tráiler] pero que está rodada nos Ancares, na Fonsagrada e Negreira de Muñiz. Unha peli que recomendo dende aquí por certo!

Aparcamos na estrada e vemos vemos a aldea, castro casiñas e unha igrexa que se ven pronto. O bonito disto é falar coa xente que vive alí, estabanlles comentando a outros viaxeiros que no inverno acababa todo xeado, ata a casacada.

Un pouco máis adainte atopamos aos nosos amigos que tentaban sacar os coches a duras penas, con razón a amable muller do albergue se lamentaba de non telos advertido. Moi complicado maniobrar por eses carreiros bloqueados polos poucos coches da aldea, os que por certo deixan coas chaves por se hai que movelos, cousa que non sabían e que lles explicaron cun “sodes tan parvos que lle facedes a cesárea para que para a vaca”. Pobres de nós como deixemos as chaves postas onde vivimos hehe

Seguimos a ruta cara Froxán, do que non temos máis fotos que esta de serradocaurel.es xa que chegamos de noite. Unha pena pois alí podense ver os secadeiros tradicionais da castaña, que deben estar acendidos durante moito tempo afumegándoas para que se conserven todo o ano. Queda anotado para outra vez. Tamén se fai a festa da pisa da castaña durante a ponte de decembro.

froxan4

Toca xa retirada e volta cara o albergue a cear e a espantar os malos espíritos cunha queimada que mañá esperanos unha boa ruta.

2015-11-14 22.39.44

Nós durmimos na furgo e vendo o panorama acendemos a calefacción estática, esta funciona a gasoil co motor apagado e cun consumo mínimo permítenos durmir quentes cos sete grados de fóra.

Ó día seguinte trala ducha e o almorzo poñemos rumbo ao Alto do Couto, lugar onde aparcaremos para comezar a ruta a pé que preparou o noso amigo Xián. Aquí o pedazo mapa que fixo para que non nos despeñásemos por ningún desfiladero.

A ruta inicial ten uns 10km que se fan sen moita dificultade e logo ten ampliacións para ver outros puntos. Levounos ata as cinco da tarde pero ben merece a pena. O trazado da nosa ruta comeza e remata onde aparcamos.

E como xa se nos viña a noite encima tocou voltar cara a costa con paradiña en Ourense para levar a un majo dono dun kebap a Vigo, aforrando 6€ máis á volta.

O dito, pouco tempo e moita tralla. Agora precisamos outra finde para descansar desta. Ata outra!

IMG_9418

 

Categorías: Viaxes | Etiquetas: , , , , , , , | Deja un comentario

Crea un blog o un sitio web gratuitos con WordPress.com.