Viaxes

Outono en Balboa

Vai dúas findes decidimos facer escapada ata Balboa, no Bierzo, unha boa tirada saíndo o venres de tarde-noite pero que ben mereceu a pena. Alí celebrábase por segunda finde o “Magosto Celta” con festa, castañas e concertos nas pallozas. Primeiro de todo o noso mapa cos sitios de interese:

Chegamos xa coa noite despois de tres horas e pico de viaxe e durmimos no mesmo centro do pobo ao rematar os concertos. Todo un luxo disfrutalos quentiños nas pallozas, impresionante chegar e atoparnos con isto e iso que a foto non fai xustiza ningunha.

2016-11-06-02-36-23

Coa baixada de temperaturas tocou durmir coa calefacción posta a uns cómodos 20ºC -a mellor compra da miña vida- mentres que fóra estabamos a grao e medio. Ata se xeou a ponte de madeira e esvaraba que daba gusto!

2016-11-06-05-55-02

Á mañá despois dun chocolate quente movémonos uns metros ata unha explanada parking habilitada como Area AC cuns baños bastante rústicos e duchas pero que son para o uso no verán hehe

Alí tamén quedamos coa xente de petoscamper que nos entregaron uns bolsilleiros chulísimos a medida que tiñamos encargados, xa volos ensinaremos 😉

Coa luz do día fomos a explorar o pobo e arredores. Tiñades razón @s que nos recomendachedes polo facebook visitar a contorna. Hai diversas pallozas e lugares con encanto coma A Palloza de Chis – que sería o noso lugar de fin de festa ata os primeiros raios día seguinte- o Molino del Agüita, Cantejeira, A Palloza de Balboa etc. Tamén é de obrigada visita A Casa de las Gentes, un museo e centro cívico onde coñecer por exemplo a vida no lugar.

2016-11-05-16-57-25

As pallozas son as construccións tradicionais da zona, construídas con teito de palla. Por dentro están restauradas e convertidas en bares ou restaurantes onde pasar un día de choiva, neve ou frío xeador ao lado dunha lareira.

A choiva impediunos rematar de visitar a contorna pero queda para a seguinte vez, xa que de seguro voltaremos. En Balboa fanse diversos festivais ao longo do ano e nós somos carne de festa 🙂

2016-11-05-15-44-13

Marchamos xa coa caída das primeiras folerpas e tras despedirnos dos amigos que alí atopamos. Precisábamos un par de días máis.. coma sempre 😉

Ata outra Balboa!

Anuncios
Categorías: Viaxes | Etiquetas: , , , , , , , , , | Deja un comentario

Videoresumo da viaxe deste verán

Este verán pasámolo moi ben! e mentres preparamos a crónica da viaxe aquí vos queda un videoresumo. Que o disfrutedes 🙂

Categorías: Viaxes | 2 comentarios

Semana Santa en A Coruña (II)

Como íamos comentando na publicación anterior, os nosos amigos decidiron marchar o domingo pero nós tendo a furgo e o luns festivo decidimos achegarnos ata Coruña a pasar unha noite

Chegamos no medio dun bo temporal -cicolxénese explosiva que lle chaman agora- pero iso non foi problema para saír a dar unha volta. Aparcamos ao pe da Torre de Hércules, o faro romano que fai famosa a cidade. Alí atopamos unha sinal escrita a man que advirte “Prohibido autocaravanas más de 24h”, vemos tamén diversas autocaravanas e furgos. Un bo sitio para pasar a noite a pesar do vento. Ata ten varios wc químicos.

Tentamos entrar na torre pero está pechada por temporal, tocará agardar a mañá así que decidimos achegarnos a ver o mar bater nas pedras. Rochas que foron expectadoras do desastre do Aegean Sea, máis coñecido polo “Mar Egeo” o petroleiro que encallou e estourou no 92 causando unha grande desastre ecolóxica [video]

Aínda me lembro de cando era pequeno e podía ver os restos oxidados do barco emerxendo entre o bater do mar antes de que os retirasen anos máis tarde.

Abonda de vento. Voltamos á furgo a botarlle un ollo á area de autocaravanas da Coruña, a ver se ten mellor pinta para facer noite, pero preferimos o parking da torre. Quedámonos coa localización por se precisamos baleirar augas ou cargar depósito.

Proseguimos pois a ruta no medio da choiva e vento para dar unha voltiña polo centro, onde nos agardaba unhas cervexas artesás e unha visita polo casco vello. As fotos quedan para outra volta que xa era noite. Cea e retirada que mañá é outro día.

2016-03-27 22.08.27

O amencer facémolo tal e como decidiramos, no parking da Torre de Hércules onde almorzamos con vistas aos veciños que decidiron abrir o teito pese ao vento. Valentes! hehe

É a hora de visitar a Torre.

A Torre de Hércules ten o privilexio de ser o único faro de orixe romana en funcionamento no mundo.  Foi construída como faro de navegación a finais do século I, pasando a un uso militar na Idade Media e entrando en ruína ata a sua reconstrucción en 1788-1790. O 27 de xuño de 2009 foi proclamada Patrimonio da Humanidade.

Para entrar hai que pagar un par de euros que axudan ao seu mantemento, en datas sinaladas soe ser de balde. Durante os días de forte vento non poderemos subir ata balcón.. unha pena!

Trala visita, achégamonos á Domus, o museo adicado ao ser humano. Este ten unha entrada de 3€, merece a pena achegarse. Visita obrigada para as excursións escolares que disfrutan do famoso vídeo do parto que traumatizou xeracións, o mesmo video que vin cando era pequecho e que revivimos con esta visita. A pobre muller leva parindo vinte anos e ata ten páxina en facebook.

Non nos queda moito máis tempo, anotamos para outra visita o acuario da Coruña e a Casa das Ciencias, tamén de obrigada parada museística. Podemos acceder a todos cun bono de 12€ sen caducidade.

acuario

Ata aquí A Coruña por esta vez. Voltaremos pronto! 😀

 

Categorías: Viaxes | Etiquetas: , , , , , , , , , , , , | Deja un comentario

Semana Santa a Lugo e a Coruña (I)

De cidades foi a cousa nesta Semana Santa, tendo piso en Lugo onde nos acollan pois fomos con todos os colegas de ruta. Saímos dende Cangas na furgo e nun coche para atoparnos en Melide onde quedamos cunha amiga que nos ensinou o pobo. Moito ambiente nas terrazas! unha boa parada onde tomar algo e estirar os pes, ademáis pórtanse ben coas tapas 😉

Coas pilas cargadas seguimos a ruta. O primeiro coma sempre o mapa da aventura:

Decidimos que xa era hora de comer, as tapas fixéronnos ganas como non. Fixémolo na praia fluvial de Furelos. Un lugar moi tranquilo con mesas e árboreda donde se pode durmir se o precisamos.

2016-03-24 18.42.33

Co buche xa cheo seguimos para ver as torrentes do Mácara, unha camiñata rápida e sinxela que nos leva a un paraxe idílico, mellor ver as fotos que falan soas

A seguinte parada foi para visitar o Castelo de Pambre en Palas de Rei,  é unha das mellores mostras da arquitectura medieval militar que existe en Galicia, e das poucas que quedaron en pé trala revolta irmandiña, data do século XIV. Estanse rematando as obras de rehabilitación pero nun lateral podemos atopar unha porta aberta pola que accedemos para visitalo.

Visto o castelo seguimos estrada cara Lugo onde faremos noite.

2016-03-24 18.20.16

Lugo fundouse alá polo 25 A.C. coma un campamento romano nas proximidades dun castro, a cousa foi a máis e rematou por ser a cidade de Lucus Augusti, unha cidade que hoxe en día conserva todo o perímetro da súa muralla, declarada patrimonio da humanidade pola UNESCO.

A muralla pódese percorrer paseando ou en bici na súa totalidade, algo imprsecindible.

2016-03-24 20.07.24

E se imprescindible é o percorrido pola muralla e rúas, tamén o é ir de viños polos seus bares e tabernas que nos darán tapas con cada consumición -máis dunha se escollemos ben ;P- podendo xa marchar ceados para casa hehe

En Lugo tamén tedes unha area de autocaravanas de balde cos servicios de enchido e baleirado de augas a nada do centro camiñando, unha boa opción de ter que usala.

Nós como xa comentamos desta volta tiñamos un piso, ao que nos retiramos a descansar para emprender a ruta do día seguinte cara a montaña Lucense. Imos aos Os Ancares.

2016-03-25 15.53.32

Despois dunha horiña longa de conducción poñémonos no Piornedo, famoso polas súas pallozas propias do urbanismo de montaña. Estas pallozas podense visitar pagando un euro simbólico que axuda a mantelas, dentro podemos ver como era a vida na montaña Lucense ata hai non tanto.

 

E vistas as pallozas toca facer unha camiñata pola montaña a ver onde chegamos 🙂 dende a aldea podemos facer unha ruta ata o pico Mustallar de 1925m e alá fomos a ver ata onde chegamos.

O feito de non ter a roupa de neve -erro grande pola nosa parte- impídenos seguir e tras hora e media de camiñata toca dar volta todos enchoupados.. menos mal que nos agarda unha muda seca e un bo bocata de tortilla que preparamos antes de saír 😛

Voltamos xa cara Lugo onde pasaremos un día máis descubrindo a noite Lucenese e tras despedirnos dos amigos tomamos a estrada. Quedamos un día máis de viaxe para visitar A Coruña, pero iso xa é outra aventura.

Ver continuación (proximamente)

Categorías: Viaxes | Etiquetas: , , , , , , | Deja un comentario

Durmimos na neve. O Cebreiro

Sempre quixen durmir na neve, acostarme pola noite e espertar con todo branco pola mañá, algo ben difícil vivindo a pé de costa.. pero cunha furgo todo é posible 🙂

Vemos a previsión do tempo que anunciaba nevadas fortes na montaña lucense e neves espalladas por todo o País. Vennos á cabeza O Cebreiro, neve asegurada.

2016-02-12 10.42.58

Saímos pois en ruta no medio dunha forte temporal que deixou 200 litros por metro cadrado en dous días, a cousa promete. Conducimos con precaución ata chegar ao noso destino. Aquí o mapa da ruta:

Chegamos por fin ao Cebreiro metidos na noite, na mesma aldea hai un bo aparadoiro onde pernoctar, aparcamos e preparamos todo para a noite cunha ventada tremenda así que decidimos non abrir o teito.

Damos pois unha volta para ver as pallozas e cear decidimos tomar unha caña no Hotel Cebreiro, que non deixa de ser unha casiña rural de poucas habitacións con bar-tasca de toda a vida. Con cada caña caen unha ou dúas tapas boísimas 😛 e ben de prezo, xa ceamos alí unha ración de empanada.

Trala cea volvemos á nosa casa rodante para ver unhas pelis e durmir, mañá é outro día. Iso era o que pensabamos nós porque Isaac espertouse-e espertoume a min- ás tres e media para mexar e vaia alegría! estaba xa nevando. Tardei en durmir coa unha noite de Reis esperando o agasallo do día seguinte.

E por fin chegou o día. 9:30h. Isto podiamos ver polas ventanas dende a cama coa calefacción posta e 1 grao negativo fóra:

2016-02-14 08.30.222016-02-14 08.27.41

Desperezamonos e saímos a ver o manto branco, lembrade que se vai a haber xeo ou neve o recomendable é levantar os limpias para que non se peguen, tamén poden pegarse os freos de deixar o freo de man posto. Compre tamén baleirar os depósitos de agua e tuberías para que non se conxelen xa que poden reventar.

Vaia pasada como estaba todo!  e isto era só o principio, abrigámonos ben e marchamos a dar unha volta pola aldea. Como lucen as pallozas así 🙂 ver video

Tamén nos tiramos en trineo pero diso xa non temos fotos hehe xusto ó lado do aparcadoiro hai unha pendente perfecta para tirarse e rematar cheos de neve.

Conforme avanzaba a mañá O Cebreiro foise enchendo de coches e xente que subían a ver o espectáculo, decidimos emprender ruta sen saber se precisariamos poñer as cadeas. Seguimos a ruta cara Pedrafita do Cebreiro.

Non parou de nevar en todo o tempo, Pedrafita está a escasos dez minutos, chegamos, demos unha voltiña e mercamos unha riquísima empanada e un queixo do cebreiro tamén a moi bo prezo na tenda supermercado Chao, a comida estaba servida.

O problema viña agora para saír do aparcadoiro do concello, os coches saían pero un becho de 2.5 toneladas só derrapaba, tiramos da pala do decathlon para romper o xeo que bloqueaba as rodas e tras bastante palear neve e xeo demo saído para continuarmos camiño.

Aínda queda día e con pena imos alonxándonos da neve, vindeira parada Monforte.

2016-02-14 15.44.202016-02-14 17.53.28

En Monforte non paramos máis ca unha horiña pero collemos todo pechado e choiva, moita choiva, decidimos seguir cara Ourense para rematar cun bo baño nas Burgas -as termas do centro- e quitarnos o frío hehe esta terma é de balde e ben merece a pena visitala, podemos aparcar a escasos metros.

Faisenos tarde toca volta e a descansar. Ata outra!

Categorías: Viaxes | Etiquetas: , , , , , , , , , , | 2 comentarios

De termas a Bande e Lobios

Unha cousa que nos gusta facer con este tempo é facer algunha escapada e rematar de termas, que non se diga que camper e mal tempo non son compatibles!

Foramos de festival ata o Castañazo Rock en Chantada e á volta decidimos facer visita a amigos que estaban en Ourense e quedar para improvisar algunha rutiña termal. Coma sempre o mapa da aventura:

Comezamos indo ata o Embalse das Cunchas en Bande, un lugar que tiña pendente de visitar dende vai anos, dende pequeno tiña ido de campamento alí e gardaba un bo recordo.

Ten un albergue e un camping e podense alugar piraguas para atravesalo xa que no outro lado cando o embalse non está moi alto atopamos unhas termas romanas así como o campamento que estaba preto. Nós optamos por irnos directamente ata as termas, moi cambiadas dende a última vez, están en obras para facelas máis turísticas cun parking de balde cheo de furgos e autocaravanas xusto ó lado e novas termas en construcción.

Con varias termas de diversas temperaturas e cun ceo estrelado sen luz algunha que nos moleste é toda unha experiencia poder estar coa vía láctea encima nunha terma quente. Tedes que ir! -non esquezades a lanterna :P-

Tiñamos entendido que multaban á pernocta pero preguntamos á xente e parece ser que agora co novo parking xa non, antes era máis “salvaxe” e decidimos facer noite alí. Ceamos pizzas como non hehe

Nas imaxes podedes ver as dúas liñas de aparcamento e as termas sitúanse detrás das autocaravanas da esquerda. A imaxe é da mañá, recollemos e seguimos a ruta.

Tomamos estrada para visitar a igrexa visigoda de Santa Comba de Bande, do ano 610. Unha boa parada de camiño que está moi preto. No libro de firmas algúen protestaba porque “o tellado novo parece un chalé” e a verdade que un pouco sí..

Seguimos pois ruta termal cara a seguinte parada, buscando na rede resulta que hai outras termas de balde en Lobios, un destino asequible xa que logo poderíamos voltar polo país veciño 🙂

As termas están compostas dun balneario e dunha pisina que se atopa ó lado do río Caldo. Hai tamén unha AC moi preto e tedes toda a información aquí

Decidimos a meternos e facer o primeiro baño do día nelas pero axiña vemos como pasa a Garda Civil e non tarda en chegar unha ambulancia por unha moza que se atopaba mal, hai que ter en conta que non se debe estar moito tempo seguido na terma sen saír porque podes ter algún mareo ou baixón de tensión. Pasado o susto disfrutamos dun agradable baño e fomos a facer unha ruta que hai ó lado do río, aínda que non enteira. Gardamos parte para facela outro día coas bicis 😉

Xa apreta a fame e chove, así que a escapar e a facer de comer. Ao noso lado máis furgoneteiros cociñando que nos saúdan. Da gusto atopar a xente agradable.

2015-11-02 16.26.30

A nosa amiga Jara que viña connosco non coñecía Ponte da Lima en Portugal, así que decidimos voltar por alí cara Vigo. Un rodeo que merece a pena.

Famosa vila coñecida pola lenda do río Lima “do esquecemento” que os romanos na súa conquista non se atrevían a cruzar xa que pensaban que olvidarían todos os seus recordos ao meterse na súas augas. Preferían desobedecer a ter que cruzalo. Finalmente para convencelos Decius Junius Brutus que os comandaba cruzou e foinos chamando un a un polo seu nome para que vesen que conservaba a memoria.

Nós demos unha volta pola vila e compramos unhas ricas natas, pasetliños de compra obrigada en Portugal 😛

Xa coa noite encima temos que voltar que mañá é laborable. Ata outra ruta termal 🙂

Categorías: Viaxes | Etiquetas: , , , , , , , , , | Deja un comentario

Ímonos de ponte ata Porto

Este ano tivemos a sorte de poder facer ponte así que na casa non íamos a quedar. Temos Portugal a nada, bos prezos e un cambio de aires 🙂

O primeiro é o mapa da ruta que seguimos

Saímos o sábado de tarde e fixemos parada técnica na fornteira, en Tui. Alí tanto no OutletTui como nas gasolineiras da fronteira podemos encher o depósito moi por debaixo da media á que estamos acostumados na provincia de Pontevedra. Unha vez coa repostaxe feita tomamos a ponte internacional Tui-Valença

Autopista cara Braga, a nosa primeira parada -11€ de peaxe-. Chegamos xa metidos na noite coa hora menos Portuguesa. Voltiña nocturna pola cidade co alumeado do nadal.

Para a cea tocou probar a mítica francesinha que non deixa de ser un sandwich con carne rebozado en queixo e enchoupado nunha salsa que a min persoalmente non me entusiasmou demasiado, un pouco guarrada pero ben de prezo hehe.

2015-12-05 21.34.50

Xa se facía tarde así que fiándonos doutros furgoneteiros decidimos achegarnos a durmir a unha area recreativa moi preto do Santuario do Bom Jesús. Un lugar tranquilo cunha fonte e baños, que non vimos ata que marchamos.. A policía pasou ata en dúas ocasións pero sen problema algún. Aquí as fotos da mañá seguinte.

Ó día seguinte tras facer noite neste lugar tomamos ruta cara o Bom Jesús, non sei por que pero aos portugueses encántanlles os macrosantuarios nos cumios dos montes, merece a pena darse unha volta para ver os seus xardíns e construccións. Moi cheo de turistas, ata tiña un funicular hidráulico para subir ata o santuario.

Xa visto o Bom Jesús tomamos estrada cara Guimarães coa sorte de atopar polo camiño a Citania de Briteiros, unha das cidades castrexas máis características desta cultura na Penínusla Ibérica. Pasamos por caixa e con 3€ simbólicos entramos -tamén tes acceso ao museo- e temos que dicir que era realmente grande, cos seus baños, vivendas, barrios rúas etc.

Cansos de tanta subida e baixada seguimos cara Guimarães pois xa pasa a hora de comer e hai que coller forzas, aparcamos perto da Alameda Doutor Alfredo Pimenta, nun aparcadoiro que é de balde na fin de semana se mal non lembro. Decidimos mercar a comida no Pingo Doce, a nosa cadea de supermercados portuguesa favorita, alí podes mercar un polo asado “frango” en salsa picante ou de limón por 4€ que xunto cunhas patacas fritas, ensalada ou arroz da para comer ata fartar 🙂

Comemos e decolgamos as bicis, a mellor forma de ver a cidade. Como curiosidade podedes atopar uns totems multimedia con informacion das cidades do norte que che deixan sacar fotos e envialas por email.

Unha vila con bastante ambiente polas rúas que seguimos visitando ata chegar ata o Pazo dos Condes e o Castelo onde puidemos ver unha exposición de armas de asedio.

Visto Guimarães seguimos cara Porto onde chegamos xa metidos na noite na procura do albergue da juventude onde podía ser que nos deixaran ducharnos por un módico prezo, non foi así xa que non permitían só utilizar as duchas, ademáis na busca do albergue perdemos unha carteira con documentación.. desastre de día.

Decidimos que o mellor é retirarnos ata ao Parque de Campismo Municipal da Madalena xa que ao ser municipal soe ser barato, atópase pertiño de Porto. 12€ a noite para dúas persoas con caravana e con críticas de google do estilo

VERY old Glory. Water points all very dirty. After 3 days we left because off the strong smell of shit coming out of one of the toiletrooms. They where…

non podía defraudar! jajaja

Confirmamos o da vella gloria do camping, típico camping barato e desolado, no que durmir tranquilos e ter unha ducha quente mañá -tan quente que te queimabas nalgunhas duchas- e noite con servizos báiscos de carga e descarga de augas, unha conexión wifi non moi alá e setos separando parcelas que estaban máis no outro mundo que neste. No verán seguro que pinta mellor a cousa, a praia queda preto. Ceamos e vemos unha peli que tiñamos pendiente dende vai un tempo:

E a durmir, que mañá é outro día! outro día no que amencemos chovendo, no que non damos aparcado e non paramos de conducir por un inferno de adoquíns que nos lembra a isto. Non había nin sitio nos parkings nin na rúa e o centro estaba colapsado.

No mapa quédanvos zonas de posible aparcamento de balde para que non vos pase coma nos pasou a nós 😛 A clave é dirixirse cara a zona de pernocta, moi tranquila no outro lado da ponte, tamén marcada no mapa.

Con pasar a ponte xa nos atopamos no centro dunha cidade vertical, de feito temos un teleférico que por 16€ dúas persoas ida e volta nos leva ata as famosas bodegas e un funicular a 5€ que nos evita unha subida considerable.

Xa no centro podedes atopar toda a información turística neste enlace. Nós adicámonos a subir e baixar rúas e ver todo o centro no par de días que pasamos pola cidade, ata quedamos con amigos que estaban de paso para cear e dar unha volta.

A noite facémola neste lugar, xa que onde antes vos suxerimos estaba completo con coches e algunha furgo.

Moitos días fóra xa, toca voltar bordeando a costa cara Matosinhos, Vila do Conde, Esposende… Cadrounos tamén entrar nunha autopista con arco de peaxe electrónico que solucionamos entrando na primeira gasolinera e mercando unha tarxeta prepago de 10€ con validez dun ano, unha vez dada de alta por SMS descontanche todas as peaxes pendentes deses días.

E ata aquí a nosa viaxe por terras lusófonas.

Ata outra Portugal!

 

 

Categorías: Viaxes | Etiquetas: , , , , , , | 2 comentarios

De ir de festival a rematar na neve en novembro

Venres!! maleta e ruta 🙂 marchamos ao festival A Rebusca de Manzaneda e de paso a darlle un pouquiño de cobertura. Aquí o mapa da ruta.

 

Para nós A Rebusca é deses festivais que molan, deses que se vas unha vez voltas sempre. É un festi moi cómodo para ir en furgo cun pobo encantador e cun pavillón con todos os servizos ao noso dispor.

 

Non relataremos o festival porque podedes ver a crónica do que vivimos aquí.

Manzaneda é un pobo que se atopa no Macizo Central cun casco histórico que aínda conserva parte da súa muralla, aproveitamos pois para meternos polas súas rúas. Vese pronto e merece a pena dar unha voltiña.

Engadir tamén que ten unha ruta na que podedes ver o famoso castiñeiro de Pumbariños que seica ten 1000 anos. Chove e decicimos gardar esa ruta para o vindeiro ano. Quédavos picando aquí a guía turística e medioambiental do concello onde atoparedes toda a información.
2015-11-21 16.36.35

 

Aquí unha foto da nosa comida, que non ven ao conto pero valenos para separar. Unhas ricas albónidas de pavo con arroz e salsa de tomate con verduriñas varias. Cousa rica 😛

Hai que coller forzas para o resto do día.

 

 

 

 

 

Frío, frío e moito frío-grazas, calefacción estacionaria!!-, tanto que despois de tanta festa chegou o domingo e daban neve moi perto, na estación de montaña de Manzaneda. Vaia sorpesa! Nós, fauna de costa que vemos nevar só cando imos a buscalo non podiamos quedar sen ver o espectáculo, así que subimos a ver se había ou non neve. E vaia se había.

 

 

A cota estaba a 900metros e chegados aos 1200 a furgo xa derrapaba. Tivemos que subir facendo “eses”. Xa toca meter as cadeas no maletero…

Unha vez chegados arriba xogamos como ananos coa neve e non faltou o chocolate na cafetería, a moza contounos que caíra unha boa nevada mentres durmía e amencera así.

Non nos demoramos moito xa que a noite estaba preto e a neve seguía caendo. En ruta! en Ourense agardábannos dous pasaxeiros para compartir viaxe.

Ata outra Manzaneda.

 

 

Categorías: Viaxes | Etiquetas: , , , , , , , , | Deja un comentario

Unha noite no Courel

Pouco tempo e moito que ver, así podería definirse a nosa curta estancia no Courel.

Era xa a unha e media do sábado cando saímos cara Vigo a coller a dúas persoas para compartir ruta e así aforrar uns euros da viaxe. Se non o soedes facer deberíadelo ter nos vosos plans de ruta pois aplicacións do estilo de blablacar ou amovens fan moito máis asequible a viaxe. Recollemos a un mozo e unha moza para levalos a Ourense, moi agradables ambolosdous. Aforramos 10€

Aínda estabamos a case tres horas do noso destino e queríamos chegar antes de que anoitecese, hai que ter en conta que ás seis e pouco xa se puña o sol no Courel. En ruta.

Conforme nos imos achegado ao destino facemos algunha paradiña porque para nós, fauna de costa, ver tanto monte xunto  e dende tan alto é un privilexio!

2015-11-14 18.03.06-1

Chegar chegamos e chegamos ben. O noso destino era o Albergue municipal de folgoso do Courel, quedaramos con amigos para ir de ruta ao día seguinte e eles durmirían nel. O albergue é moi agradable e limpo, conta con todos os servizos ademáis dunha lareira que nos conquistou -e da que non temos foto- e lévao unha muller moi atenta que vos prestará axuda en todo o que precisedes.

O prezo é asequible, durmindo os nosos amigos por 12.50€ a noite. Nós en cambio acordamos pagar 2.50€ por persoa para poder ducharnos e cear con eles ou por se escoitamos a chamada da natureza, que nunca se sabe 😉 Aclarar que isto só o permiten cando o albergue non está cheo.

A amable muller do albergue informounos de que os nosos amigos acabaran de marchar cara Vilamor. Así que saímos a buscalos. Tamén nos advertiu de que nin se nos ocorrese meter a furgo na aldea, que habíamos de quedar atorados. En ruta cara Vilamor cunha paradiña na cascada de Rexio.

Eu realmente só coñecía o nome pola peli de Ignacio Vilar do mesmo nome [ver tráiler] pero que está rodada nos Ancares, na Fonsagrada e Negreira de Muñiz. Unha peli que recomendo dende aquí por certo!

Aparcamos na estrada e vemos vemos a aldea, castro casiñas e unha igrexa que se ven pronto. O bonito disto é falar coa xente que vive alí, estabanlles comentando a outros viaxeiros que no inverno acababa todo xeado, ata a casacada.

Un pouco máis adainte atopamos aos nosos amigos que tentaban sacar os coches a duras penas, con razón a amable muller do albergue se lamentaba de non telos advertido. Moi complicado maniobrar por eses carreiros bloqueados polos poucos coches da aldea, os que por certo deixan coas chaves por se hai que movelos, cousa que non sabían e que lles explicaron cun “sodes tan parvos que lle facedes a cesárea para que para a vaca”. Pobres de nós como deixemos as chaves postas onde vivimos hehe

Seguimos a ruta cara Froxán, do que non temos máis fotos que esta de serradocaurel.es xa que chegamos de noite. Unha pena pois alí podense ver os secadeiros tradicionais da castaña, que deben estar acendidos durante moito tempo afumegándoas para que se conserven todo o ano. Queda anotado para outra vez. Tamén se fai a festa da pisa da castaña durante a ponte de decembro.

froxan4

Toca xa retirada e volta cara o albergue a cear e a espantar os malos espíritos cunha queimada que mañá esperanos unha boa ruta.

2015-11-14 22.39.44

Nós durmimos na furgo e vendo o panorama acendemos a calefacción estática, esta funciona a gasoil co motor apagado e cun consumo mínimo permítenos durmir quentes cos sete grados de fóra.

Ó día seguinte trala ducha e o almorzo poñemos rumbo ao Alto do Couto, lugar onde aparcaremos para comezar a ruta a pé que preparou o noso amigo Xián. Aquí o pedazo mapa que fixo para que non nos despeñásemos por ningún desfiladero.

A ruta inicial ten uns 10km que se fan sen moita dificultade e logo ten ampliacións para ver outros puntos. Levounos ata as cinco da tarde pero ben merece a pena. O trazado da nosa ruta comeza e remata onde aparcamos.

E como xa se nos viña a noite encima tocou voltar cara a costa con paradiña en Ourense para levar a un majo dono dun kebap a Vigo, aforrando 6€ máis á volta.

O dito, pouco tempo e moita tralla. Agora precisamos outra finde para descansar desta. Ata outra!

IMG_9418

 

Categorías: Viaxes | Etiquetas: , , , , , , , | Deja un comentario

Observatorio astronómico de Forcarei

Eran as sete e media da tarde do sábado cando estabamos tomando unha caña sen saber que faríamos pola noite cando nos lembramos que a Fundación Ciencia, Ceo e Cultura organizaba unhas xornadas de portas abertas a partir das 21:30h. Ben pois así soen comezar as nosas aventuras, casa, parking e en ruta!

Por diante tiñamos unha hora e cuarto de camiño ata o noso destino.

Unha vez chegados ao observatorio a verdade que o que chama a atención é o ceo -como non- vaia pasada!! non hai contaminación lumínica nungunha. Na primeira das fotos podemos ver unha estrela fugaz, toda unha sorte captala. A ver se a atopades!

IMG_9155 IMG_9172

Hai que dicir que a entrada para vehículos esta cortada por unha valla e non podemos pasar directamente como xa fixéramos no observatorio astronómico de Cotobade -ao que adicaremos outro artigo-, dende o noso punto de vista bastante mellor para quedar a pasar a noite, se desexamos durmir pola zona debemos buscar outro lugar. Nesta foto deixáronnos meter a furgo para tirar unhas fotos, moi majos!

IMG_9165

Comezaron ensinándonos o funcionamento do telescopio, un telescopio reflector cunha cámara no extremo para tomar as imaxes de longa exposición do ceo. Sen entrar en detalles é un becho que impresiona, atópase baixo unha cúpula que xira co telescopio seguindo os obxectos a observar correxindo a rotación da terra. Trabállase abaixo co ordenador e non con observación directa co cal se desexades ver polo telescopio debedes visitar o de Cotobade, aínda así nas xornadas montan algún máis pequeno fóra para que non nos quedemos coas ganas.

IMG_9148

IMG_9157

Trala excelente explicación das constelacións e de todo o que podiamos ver no ceo nesta época do ano poñémonos en ruta para buscar onde durmir e cear xa que alí non é o sitio para quedarse. A zona para aparcar está pegadiña á estrada e pasan coches de seguido. Imos cara a praia fluvial de Cerdedo, quedámonos co sinal de camiño.

Praia fluvial de Cerdedo [ 42.53084, -8.38928 ]

É unha zona moi tranquila, alomenos a 7 de novembro.

IMG_9174

Alí aparcamos e facemos a cea, como tiñamos o día vago tocou cear de pizzas. Na furgo temos a cociña portatil butsir multigas que funciona con cartuchos ou con bombona de gas por se rematas o cartucho, que nunca se sabe. Isto xunto ao forno plegable cooleman ponnos ao nivel de calquer concurso de Top Cheff. Cea e a durmir, que mañá xa é outro día.

IMG_9171 IMG_9175

Espertamos con bo día, solazo e unhas vistas de envexa, anotamos a zona para facer parada no verán. Ambos observatorios espaciais quedan pretiño así que esta é unha boa zona para quedar.

IMG_9191 IMG_9190 IMG_9232 IMG_9203 IMG_9210 IMG_9226

IMG_9230 IMG_9227

Arrancamos a furgo para o almorzo, que hai que coller forzas para seguir o día! Levamos un inversor de corrente que fai funcionar o microondas xunto coa segunda batería da furgo.

IMG_9196 IMG_9217

Unha vez con enerxía, voltamos para casa para chegar cunha multa de exceso de velociade no peto… 50€ máis cara esta viaxe.. Nalgún momento saltamos o límite. Non corrades que na viaxe non hai presas! Ata outra!!

Categorías: Viaxes | Etiquetas: , , , , , , , , , , , , , , , | 2 comentarios

Blog de WordPress.com.