Archivo mensual: diciembre 2015

Accesorios: O Forno portátil

Moit@s nos tedes preguntado polo forno portátil ó velo nas fotos. Ben, pois hoxe imos a falar del.

O forno en sí non ten ciencia ningunha, é unha caixa de metal que ven plegada e que cando despregamos convírtese no noso forno.

Como detalle ten un termómetro co que controlar a temperatura cando o poñemos sobre o lume. Alcanza rapidamente os 150ºC subindo se mantemos o lume.

IMG_9576

Nós usámolo básicamente para facer pizzas precociñadas e o tempo que lle leva telas a punto é aproximadamente o mesmo ca na casa. Hai que ter en conta que o forno quenta só por debaixo e por arriba por convección de aire co cal temos que baixar o lume cando academos uns 150ºC para non tostar de máis por abaixo, cada un ten que coller o punto que lle guste.

O único punto negativo que lle atopamos foi dunha vez que fixemos varias pizzas e con tanto tempo no lume e co peso pois deformouse a chapa de abaixo un pouco, habería que intentar que non descansase directamente sobre a cociña ou poñerlle un pasador de metal adicional. Nós metemos dúas pedras polo xeral e xa aguantan o peso.

Se queredes mercalo abonda con buscar pola rede “Coleman camp oven”.

Ata outra!

Anuncios
Categorías: Accesorios | Etiquetas: , , , , , | 5 comentarios

Ímonos de ponte ata Porto

Este ano tivemos a sorte de poder facer ponte así que na casa non íamos a quedar. Temos Portugal a nada, bos prezos e un cambio de aires 🙂

O primeiro é o mapa da ruta que seguimos

Saímos o sábado de tarde e fixemos parada técnica na fornteira, en Tui. Alí tanto no OutletTui como nas gasolineiras da fronteira podemos encher o depósito moi por debaixo da media á que estamos acostumados na provincia de Pontevedra. Unha vez coa repostaxe feita tomamos a ponte internacional Tui-Valença

Autopista cara Braga, a nosa primeira parada -11€ de peaxe-. Chegamos xa metidos na noite coa hora menos Portuguesa. Voltiña nocturna pola cidade co alumeado do nadal.

Para a cea tocou probar a mítica francesinha que non deixa de ser un sandwich con carne rebozado en queixo e enchoupado nunha salsa que a min persoalmente non me entusiasmou demasiado, un pouco guarrada pero ben de prezo hehe.

2015-12-05 21.34.50

Xa se facía tarde así que fiándonos doutros furgoneteiros decidimos achegarnos a durmir a unha area recreativa moi preto do Santuario do Bom Jesús. Un lugar tranquilo cunha fonte e baños, que non vimos ata que marchamos.. A policía pasou ata en dúas ocasións pero sen problema algún. Aquí as fotos da mañá seguinte.

Ó día seguinte tras facer noite neste lugar tomamos ruta cara o Bom Jesús, non sei por que pero aos portugueses encántanlles os macrosantuarios nos cumios dos montes, merece a pena darse unha volta para ver os seus xardíns e construccións. Moi cheo de turistas, ata tiña un funicular hidráulico para subir ata o santuario.

Xa visto o Bom Jesús tomamos estrada cara Guimarães coa sorte de atopar polo camiño a Citania de Briteiros, unha das cidades castrexas máis características desta cultura na Penínusla Ibérica. Pasamos por caixa e con 3€ simbólicos entramos -tamén tes acceso ao museo- e temos que dicir que era realmente grande, cos seus baños, vivendas, barrios rúas etc.

Cansos de tanta subida e baixada seguimos cara Guimarães pois xa pasa a hora de comer e hai que coller forzas, aparcamos perto da Alameda Doutor Alfredo Pimenta, nun aparcadoiro que é de balde na fin de semana se mal non lembro. Decidimos mercar a comida no Pingo Doce, a nosa cadea de supermercados portuguesa favorita, alí podes mercar un polo asado “frango” en salsa picante ou de limón por 4€ que xunto cunhas patacas fritas, ensalada ou arroz da para comer ata fartar 🙂

Comemos e decolgamos as bicis, a mellor forma de ver a cidade. Como curiosidade podedes atopar uns totems multimedia con informacion das cidades do norte que che deixan sacar fotos e envialas por email.

Unha vila con bastante ambiente polas rúas que seguimos visitando ata chegar ata o Pazo dos Condes e o Castelo onde puidemos ver unha exposición de armas de asedio.

Visto Guimarães seguimos cara Porto onde chegamos xa metidos na noite na procura do albergue da juventude onde podía ser que nos deixaran ducharnos por un módico prezo, non foi así xa que non permitían só utilizar as duchas, ademáis na busca do albergue perdemos unha carteira con documentación.. desastre de día.

Decidimos que o mellor é retirarnos ata ao Parque de Campismo Municipal da Madalena xa que ao ser municipal soe ser barato, atópase pertiño de Porto. 12€ a noite para dúas persoas con caravana e con críticas de google do estilo

VERY old Glory. Water points all very dirty. After 3 days we left because off the strong smell of shit coming out of one of the toiletrooms. They where…

non podía defraudar! jajaja

Confirmamos o da vella gloria do camping, típico camping barato e desolado, no que durmir tranquilos e ter unha ducha quente mañá -tan quente que te queimabas nalgunhas duchas- e noite con servizos báiscos de carga e descarga de augas, unha conexión wifi non moi alá e setos separando parcelas que estaban máis no outro mundo que neste. No verán seguro que pinta mellor a cousa, a praia queda preto. Ceamos e vemos unha peli que tiñamos pendiente dende vai un tempo:

E a durmir, que mañá é outro día! outro día no que amencemos chovendo, no que non damos aparcado e non paramos de conducir por un inferno de adoquíns que nos lembra a isto. Non había nin sitio nos parkings nin na rúa e o centro estaba colapsado.

No mapa quédanvos zonas de posible aparcamento de balde para que non vos pase coma nos pasou a nós 😛 A clave é dirixirse cara a zona de pernocta, moi tranquila no outro lado da ponte, tamén marcada no mapa.

Con pasar a ponte xa nos atopamos no centro dunha cidade vertical, de feito temos un teleférico que por 16€ dúas persoas ida e volta nos leva ata as famosas bodegas e un funicular a 5€ que nos evita unha subida considerable.

Xa no centro podedes atopar toda a información turística neste enlace. Nós adicámonos a subir e baixar rúas e ver todo o centro no par de días que pasamos pola cidade, ata quedamos con amigos que estaban de paso para cear e dar unha volta.

A noite facémola neste lugar, xa que onde antes vos suxerimos estaba completo con coches e algunha furgo.

Moitos días fóra xa, toca voltar bordeando a costa cara Matosinhos, Vila do Conde, Esposende… Cadrounos tamén entrar nunha autopista con arco de peaxe electrónico que solucionamos entrando na primeira gasolinera e mercando unha tarxeta prepago de 10€ con validez dun ano, unha vez dada de alta por SMS descontanche todas as peaxes pendentes deses días.

E ata aquí a nosa viaxe por terras lusófonas.

Ata outra Portugal!

 

 

Categorías: Viaxes | Etiquetas: , , , , , , | 2 comentarios

Blog de WordPress.com.